lato

Jeszcze ledwie miesiąc moze dwa i przyjdzie lato, wielkie i piekne lato o zapachu parasolek w  ogródkach piwnych. Co przyniesie nie wiem, ale wiem czego raczej przynieść mi nie może.

Gdzies w środku mnie lezy zaczajony wielki strach. Zapytał mnie czego sie boje, dlaczego boje sie jego. Po prostu boję sie ze sie jednak nie uda. Tak ogólnie.  Kazdy czegoś sie boi, nie ma się co czarować.
No więc Wędrowcze nie będzie mnie w ten weekend. Dwa dni bez sieci to jak nirwana – bez urazy. Moje oczy chloną każdy zielony liśc a każda cząsteczkę niosaca ze sobą zapach kwiatów wiśni i jabłonek z mojej ulicy wielbię równie mocno jak najlepsze z kawałków Iron Maiden ;) Duzo ludzi i góry, sporo znajomych twarzy część totalnie nowych. Co do znajomych to chyba cos niedobrego dzieje sie z Dzieciakiem. Jednakże zastanawiam sie czy to moja sprawa i mój problem i jakos powoli dochodzę do wniosku że po prostu mnie to wali… heh, obojetnieje troche na uczelniane zycie… Ludzie młodzi i pełni zycia potrafia byc tak bardzo fałszywi, bezwzględni i egoistyczni że nie imponują mi juz niczym… Z moim Słoncem tez jakos tak dziwnie, w sensie nie czuję że się rozumiemy. Pomimo tego jednak jest szczególnym czlowiekiem i wszystko pokaze czas. W domu lekki hardcore ale z bratem twardo trzymamy sztame i wprowadzilismy ostra dyktaturę :) Powoli jakoś więc i tu wychodzę na prostą tylko znów tak czegos mi brak… brak… Myślę o Arku. O tym jak potoczyło sie jego zycie. Niedawno miał urodziny a ja nie mam nawet maila do niego. Tak wyszlo. Mam nadzieje, ze chociaz on znalazł to czego kiedys szukaliśmy oboje…

Wasza Iceflame